Podłoga składa się z warstwy wierzchniej, czyli posadzki oraz z podkładu. Ta pierwsza powinna być w naszym mieszkaniu twarda oraz odporna na ścieranie i zarysowania. Dodatkowo warto wybrać taką, która jest łatwa do utrzymania w czystości. Wybierając odpowiednią posadzkę, warto zwrócić uwagę na to by nie wgniatała się w miejscach, gdzie zostaną postawione ciężkie meble.

Łączenie dwóch posadzek można poprowadzić zgodnie z podziałem pomieszczeń. Granica powinna znajdować się w połowie grubości ściany działowej. Takie rozwiązanie jest proste, ale nie zawsze zadowalające. Można posadzkę tak ułożyć, aby wywołać wrażenie przenikania podłogi z jednego pomieszczenia do drugiego.

Drewno jest jednym z najpopularniejszych materiałów posadzkowych. Układane są one najczęściej w pokojach dziennych, sypialniach, przedpokojach czy nawet w kuchniach. Prócz swojej dużej wytrzymałości bardzo dobrze komponują się do każdego wnętrza, umożliwiają łatwe utrzymanie w czystości oraz zapewniają komfort.
Posadzki drewniane powinno układać się w temperaturze 15-20°C. Dobrze, aby materiał na posadzkę poleżał dwa lub trzy dni w pomieszczeniu, w którym będzie układany.
Podczas jej montowania, należy zostawić przy ścianie 20 milimetrowe szczeliny. Umożliwiają one swobodną pracę drewna, gdy w pomieszczeniu zmienia się temperatura oraz wilgotność. Po ułożeniu, są szlifowane oraz kilkakrotnie pokrywane lakierem bezbarwnym lub też koloryzującym. Lakier ten stanowi dekoracyjną i odporną na ścieranie warstwę, dodatkowo chroniąc drewno przed zniszczeniem i uszkodzeniami.

Posadzka drewniana może być wykonana z desek. W tym celu stosowane są deski o grubości nie mniejszej niż 25-30 mm. Zazwyczaj produkowane są z drewna litego. Montowane są za pomocą gwoździ do drewnianych legarów rozstawionych co 30-60 cm. Mogą być także układane bezpośrednio na podłodze betonowej lub na gładzi cementowej i gipsowej.
Najbardziej elegancką, drewnianą posadzką jest parkiet. Jest on wykonywany z klepek. Podłoże pod taką posadzkę może stanowić wylewka betonowa. Parkiet najczęściej układany jest w szachownicę, jodełkę oraz równolegle z przesuniętymi stykami.
Równie popularne są parkiety wykonane z płyt mozaikowych. Najczęściej, zestawy małych listewek o grubości 8-9 mm i tworzących kwadratową płytę, układane są w szachownicę. Można także spotkać mozaiki parkietowe o kształcie prostokąta.
Idealnym rozwiązaniem do kuchni może być bruk drewniany wykonany z dębu lub modrzewia. Są to bardzo wytrzymałe i trwałe kostki drewniane o wymiarach 60x90 mm oraz 20-70 mm. Przyklejany jest na równej wylewce betonowej, za pomocą lepiku asfaltowego. Drewniany bruk jest bardzo estetyczny i funkcjonalny. Dodatkowo można zastosować dwie odmiany kolorystyczne drewna.

Innym materiałem wykończeniowym podłóg, niezwykle efektownym, jest kamień. Można wybierać zarówno pośród kamieni naturalnych jak i sztucznie wytwarzanych konglomeratów. Bardzo popularnym kamieniem układanym na podłodze jest marmur. Zazwyczaj jest on kładziony w łazienkach, salonach i holach wejściowych. Nie powinien być stosowany w kuchniach, ponieważ nie jest odporny na działanie kwasów oraz wchłaniają tłuszcze. Pod ich wpływem posadzki marmurowe przebarwiają się i tracą blask.
Marmur można zastąpić płytkami z konglomeratu marmurowego, który wyglądem i właściwościami przypomina naturalny kamień.
Granit jest bardzo wytrzymałym, twardym i odpornym materiałem na oddziaływanie kwasów oraz tłuszczy. Bardzo dobrze nadaje się do miejsc, w których posadzka kamienna narażona jest na ścieranie i utratę połysku.
Podobne właściwości mają płytki z konglomeratu granitowego, mączek kamiennych oraz innych materiałów mineralnych.
Posadzki wykonane z płytek kamiennych przytwierdzane są do podkładów podłogowych za pomocą specjalnie do tego przeznaczonych zapraw. Do kamieni o barwie jasnej powinniśmy używać zapraw na bazie białego cementu lub trasu. Dzięki temu można uniknąć niebezpiecznych przebarwień kamienia.

Posadzki betonowe zazwyczaj znajdują się w miejscach, w których szkoda delikatnych materiałów takich jak panele czy parkiety. Posadzka w garażu, kotłowni czy warsztacie układana jest zazwyczaj na gruncie rodzimym. Wierzchnia warstwa wykonana jest ze zbrojnej wylewki betonowej o grubości 5-15 cm. Należy uformować 2-3% spadku w stronę kratki spustowej lub korytka odwadniającego. Następnie, posadzkę trzeba wygładzić i wyszlifować. Warto także pamiętać o dylatacji obwodowej z elastycznego materiału. Posadzka betonowa jest mało atrakcyjna oraz kłopotliwa w utrzymaniu czystości.
Aby utrzymanie w czystości takiej podłogi było łatwiejsze, można ją zaimpregnować. W tym celu można użyć impregnatów do betonu lub kostki betonowej – akrylowo-silikonowych, epoksydowych.
Na posadzce betonowej można zastosować okładzinę ceramiczną. Jest ona łatwa w utrzymaniu czystości. Może to być posadzka wykonana z terakoty lub z płytek gresowych o niskiej nasiąkliwości i zwiększonej odporności na ścieranie. Tego typu okładziny dobrze przyklejać za pomocą zapraw klejowych o konsystencji półpłynnej, która doskonale wypełnia przestrzenie pod płytkami.
Innym rozwiązaniem może być zastosowanie żywic epoksydowych, które tworzą trwałą i wytrzymałą posadzkę. Dostępne są w różnych kolorach. Można je także malować farbami lub lakierami epoksydowymi. Bardzo dużo tego rodzaju powłok ma fakturę o właściwościach antypoślizgowych. Czasami istnieje możliwość nadania dekoracyjnej faktury. Aby taki efekt uzyskać, świeżą warstwę żywicy lub farby posypuje się kolorowym piaskiem kwarcowym lub też dekoracyjnymi płatkami.