- czujniki dymu – wykrywają nawet niewielkie obłoczki dymu. W przypadku czujników izotopowych sygnalizacja pożaru włącza się, gdy cząstki dymu połączą się ze zjonizowanymi przez czujkę dymu cząstkami powietrza. Czujniki fotoelektryczne analizują światło dochodzące do fotokomórki. Gdy cząstki dymu się rozpraszają, włącza się alarm. Jest tez drugi rodzaj czujników fotoelektrycznych. W ich przypadku alarm włącza się, gdy dym powoduje brak dopływu wiązki światła do fotokomórki.
- czujniki temperatury – polecane są szczególnie do kuchni, zamiast czujki dymu, która mogłaby za szybko zareagować na pojawiające się tam opary. Wyczuwają one wzrost temperatury, gdy nie widać jeszcze płomienia i sami nie odczuwamy wyraźnego jej wzrostu. Aparat mierzy promieniowanie podczerwone, rozproszone przez cząstki dymu.
- czujniki czadu – warto w nie również zainwestować, gdyż zatrucie tlenkiem węgla jest bardzo groźne dla zdrowia. Praca czujnika polega na wykryciu nawet najmniejszej ilości węgla w powietrzu.
- zraszacze – są bardzo ważnym elementem systemu sygnalizacji pożaru, szczególnie gdy są połączone z czujkami dymu i temperatury. Są przede wszystkim potrzebne w budynkach, gdzie istnieje niebezpieczeństwo nagłego i niekontrolowanego rozprzestrzeniania się ognia. Ich praca polega na rozpraszaniu wody, poprzez otwarte dysze gaśnicze, na cały obszar chroniony. Zraszacze przeciwpożarowe mogą być włączane automatycznie lub ręcznie.
- Oddymianie – ważny element systemu ppoż. Polega na automatycznym (ew. ręcznym) otwarciu okna oddymiającego w celu usunięcia nadmiaru dymu, gazów toksycznych i ciepła wydzielającego się podczas pożaru. Pozwala to usprawnić ewakuacje ludzi z budynku.